small group

case 4 chronic diarrhea อาจารย์ประจำกลุ่มละเอียดสุดๆเลยอ่ะ วันแรกที่เข้ากดดันมากๆ เพราะไม่มีความรู้ อาจารย์ก็จี้ๆๆๆ ลึกๆๆๆ ทุกรายละเอียดอ่ะ จบ scenario 1 ได้ LO มา 12 ข้อ โอ้ คุณพระคุณเจ้าช่วยลูกด้วย พอซีนสอง แก้ LO ไปสองชั่วโมงครึ่ง ทำcase จริงแค่ครึ่งชั่วโมง อะไรกันเนี่ย แถมมี LO ซ้อน LO อีก แง้ๆๆ
เมื่อวานนำเสนออังกฤษไป บ้าบอที่สุด นอกจากพูดตะกุกตะกักแล้วสำเนียงยังห่วยหาใดเปรียบ ยังนำเสนอไม่จบ ดันคลิกขึ้นสไลด์ขอบคุณละ เพื่อนปรบมือแล้ว แทนที่จะแล้วกันไป เรายังบ้าขอโทษว่ายังไม่จบแล้ววนกลับมาพูดต่อ โอ๊ย เพื่อนมันบอกว่าจบไปแต่แรกดูดีอยู่แล้ว ไม่น่าวนกลับมาพูดต่อเลย แหง่ว!
เห็นพี่ปีสามปิดเทอมแล้วห่อเหี่ยวจัง พี่เค้าปิดเทอมแค่ห้าวันเอง โอ้ อนาคตเราก็คงต้องเป็นเช่นนั้นสินะ

The persuit of happiness...

เมื่อเห็นชื่อเรื่องครั้งแรก ไม่ได้คาดหวังอะไรมากนักกับหนังเรื่องนี้ แต่เมื่อได้ดูแล้วคิดว่าโชคดีเหลือเกินที่ได้ดู มันทำให้คิดได้ว่า ไอ้ที่เราบ่นๆ "โอ๊ย! ไม่ไหวแล้ว ทำไมชีวิตฉันมันช่างเฮงซวยเช่นนี้ "นั้น ช่างน่าขำสิ้นดี ยังมีคนอีกตั้งมากที่เขาหมดหนทางยิ่งกว่าเรา แต่เขาก็ต้องต่อสู้ ดิ้นรนให้ถึงที่สุดเพื่อให้ถึงฝั่งฝันที่เรียกว่า ความสุข เราเลยมีกำลังใจขึ้นอีกโข
วันนี้ไปห้องสมุด ว่าจะอ่าน Gross อ่านได้แค่สามหน้า ปรากฏว่าสติแตก ไปดูหนังที่ห้องสมุดฉายกะแนน Die Heart ก็มันดี สุดขั้วจริงๆ ชอบตรงที่ลูกสาวของแมคเกลนพูดว่า "พ่อ.... พวกมันมีกันแค่ 5 คน" มากเลย สรุปแล้วช่วงนี้ดูแต่หนังขอรับกระผม หนังสือหนังหาไม่ต้องแตะกัน อีกแค่ 23 วันเท่านั้น โอ้! นับถอยหลังได้แล้วพี่น้อง